maandag 15 juli 2013
Shopping!
Eén beeld zegt meer dan duizend woorden, we kunnen onze dag van gisteren dan ook heel kort samenvatten met onderstaande foto! Shop till you drop...
zaterdag 13 juli 2013
Home sweet home (voor even toch)
Een plaatselijk onweer geeft ons eindelijk de kans om even deze blog bij te werken (zie vorige posts) en de foto's van de voorbije dagen op te laden, de voorbije twee dagen was daarvoor geen tijd. We zitten ondertussen in onze villa en het bevalt ons hier bijzonder goed!
Bij aankomst waren we in al het enthousiasme vergeten dat er ook een alarm zit in de woning waarop binnen de minuut de code moet ingegeven worden. De code was geen probleem, vinden waar we ze moesten ingeven was wat anders :-). We waren natuurlijk te laat en als we het toestel uiteindelijk vonden was de sirene al aan het loeien voor de voltallige buurt. Ach ja, wist meteen iedereen dat we er waren. Binnen de minuut ging meteen ook de telefoon, ik wist dat dit zou gebeuren en dat we een code zouden moeten opgeven, maar wat was deze ook alweer en waar stond dat nu net in de tekst...? De dame aan de andere kant van de lijn maakte er weinig problemen rond noteerde onze naam en liet alles voor wat het was, zo weet de eigenaar van de woning ongetwijfeld ook onmiddellijk dat we goed zijn aangekomen.
Het huis is nog ruimer en mooier dan vorig jaar en we zitten in dezelfde omgeving, het was dan ook geen probleem om de noodzakelijk inkopen te gaan doen bij Wal-Mart! We kunnen het niet laten om nog wat kledij in te slaan voor de jongsten (complete basket outfit van AND1 voor 10 euro!) en lopen uiteindelijk bijna 2 uur in dit gigantisch warenhuis rond! Als we terug thuis kwamen was het al 9u maar mochten de youngsters eindelijk nog een uurtje het water in duiken!
Bij aankomst waren we in al het enthousiasme vergeten dat er ook een alarm zit in de woning waarop binnen de minuut de code moet ingegeven worden. De code was geen probleem, vinden waar we ze moesten ingeven was wat anders :-). We waren natuurlijk te laat en als we het toestel uiteindelijk vonden was de sirene al aan het loeien voor de voltallige buurt. Ach ja, wist meteen iedereen dat we er waren. Binnen de minuut ging meteen ook de telefoon, ik wist dat dit zou gebeuren en dat we een code zouden moeten opgeven, maar wat was deze ook alweer en waar stond dat nu net in de tekst...? De dame aan de andere kant van de lijn maakte er weinig problemen rond noteerde onze naam en liet alles voor wat het was, zo weet de eigenaar van de woning ongetwijfeld ook onmiddellijk dat we goed zijn aangekomen.
Het huis is nog ruimer en mooier dan vorig jaar en we zitten in dezelfde omgeving, het was dan ook geen probleem om de noodzakelijk inkopen te gaan doen bij Wal-Mart! We kunnen het niet laten om nog wat kledij in te slaan voor de jongsten (complete basket outfit van AND1 voor 10 euro!) en lopen uiteindelijk bijna 2 uur in dit gigantisch warenhuis rond! Als we terug thuis kwamen was het al 9u maar mochten de youngsters eindelijk nog een uurtje het water in duiken!
Dolphin Landings
Op onze laatste dag in Treasure Island stond nog een boottochtje op het programma welke we hadden aangekocht via Groupon. Vorig jaar gingen we in Clearwater op zoek naar dolfijnen en dat was zo een leuke ervaring dat we dit nog eens wouden over doen.
De Groupon was een mooie deal maar daarvoor moesten we wel op het middaguur het water op. Uitchecken hoefde gelukkig pas om 11u en we nemen dan ook een laat ontbijt op het strandterras van het hotel. Eerst moesten we echter nog even langs de receptie om gebruik te maken van één van de vaste computers die er staan. Op de river rapids gisteren in Busch Gardens waren niet enkel wij doorweekt, ook onze e-tickets die we nog moeten gebruiken voor SeaWorld en Discovery Cove waren helemaal onbruikbaar geworden. Gelukkig konden we deze opnieuw afdrukken van de site, lang leve de IT :).
Na amper 10 minuutjes rijden komen we aan bij Dolphin Landings en gaan we samen met een ander gezin aan boord van het zeilschip, lekker rustig de binnenwateren op van Tampa. We zijn amper aan het varen of treffen al de eerste dolfijnen aan, een half uurtje lang cirkelen ze rond de boot (of was het andersom :-)) maar dan draaien de zeilen en zetten we koers in een andere richting. Plots zien we in de verte een Manta Stingray uit het water op springen, we varen verder die richting uit en zien de gigantische pijlstaartrog aan de oppervlakte zwemmen. Als we de kapitein mogen geloven een heel zeldzaam fenomeen dat hij zelf nooit eerder zal in de 30 jaar dat hij dit doet (of hij dit aan al zijn matrozen zegt heb ik het raden naar).
We zeilen nog een uurtje verder maar spotten verder geen dolfijnen of roggen, wel varen we nog voorbij een aantal mooie stulpjes die ik met plezier zou willen inruilen voor ons eigen huisje (zolang we maar de taxen niet hoeven te betalen).
De Groupon was een mooie deal maar daarvoor moesten we wel op het middaguur het water op. Uitchecken hoefde gelukkig pas om 11u en we nemen dan ook een laat ontbijt op het strandterras van het hotel. Eerst moesten we echter nog even langs de receptie om gebruik te maken van één van de vaste computers die er staan. Op de river rapids gisteren in Busch Gardens waren niet enkel wij doorweekt, ook onze e-tickets die we nog moeten gebruiken voor SeaWorld en Discovery Cove waren helemaal onbruikbaar geworden. Gelukkig konden we deze opnieuw afdrukken van de site, lang leve de IT :).
Na amper 10 minuutjes rijden komen we aan bij Dolphin Landings en gaan we samen met een ander gezin aan boord van het zeilschip, lekker rustig de binnenwateren op van Tampa. We zijn amper aan het varen of treffen al de eerste dolfijnen aan, een half uurtje lang cirkelen ze rond de boot (of was het andersom :-)) maar dan draaien de zeilen en zetten we koers in een andere richting. Plots zien we in de verte een Manta Stingray uit het water op springen, we varen verder die richting uit en zien de gigantische pijlstaartrog aan de oppervlakte zwemmen. Als we de kapitein mogen geloven een heel zeldzaam fenomeen dat hij zelf nooit eerder zal in de 30 jaar dat hij dit doet (of hij dit aan al zijn matrozen zegt heb ik het raden naar).
We zeilen nog een uurtje verder maar spotten verder geen dolfijnen of roggen, wel varen we nog voorbij een aantal mooie stulpjes die ik met plezier zou willen inruilen voor ons eigen huisje (zolang we maar de taxen niet hoeven te betalen).
vrijdag 12 juli 2013
Busch Gardes
Om de drukte te vermijden kozen we om eerst naar achter in het park te trekken, waar we even niet op gelet hadden was dat dit pas om tien uur opende, nog eventjes wachten dus samen met een kolonie Zuid Amerikaanse kinderen die net als vorig jaar goed vertegenwoordigd zullen zijn in de diverse parken. Om goed wakker te worden begonnen we met een duik van 61m in Sheikra, een rollercoaster waar je vertikaal naar beneden duikt en snelheden haalt van 110km/u. Het leuke is dat Yana en Jesper nu oud en groot genoeg zijn, maar ook voldoende lef hebben, om alle achtbanen te trotseren. Wij hebben geen keuze en moeten dus volgen :D.
De kinderen willen meteen het volgende monster bedwingen maar wij willen even bekomen en brengen een bezoek aan de tijgers en doen vervolgens enkele waterattracties. Hoewel we helemaal doorweekt zijn van de river rapids valt de thematisering hier toch een beetje tegen, of we vergelijken misschien te veel met Animal Kingdom. Gelukkig hebben we een reserve t-shirt en vervolgen we onze weg richting Kumba, hier lijkt de dolle rit een eeuwigheid te duren en gaan we maar liefst zeven keer over kop.
Na de lunch doen we het even rustiger aan en bekijken we nog wat beestjes vanuit het treintje dat rond het park gaat. Vervolgens gaan we door Timbuktu (duidelijk het oudere deel van het park) en een rit op de kleine Scorpion coaster naar het Egypt gedeelte voor een nieuwe snelheidsrit in Montu. Die lag even stil toen we aankwamen maar dat bleek gelukkig geen technisch probleem, iemand was tijdens de rit een voorwerp verloren en dan wordt de boel gewoon stopgezet en gaan ze op zoek...
We zijn ondertussen al een stuk in de namiddag en gaan kijken bij Cheetah Hunt, de meest recente coaster op het park en dat zag je aan de wachttijden. In de voormiddag liep die op tot 90 minuten nu was het "amper" 50 minuten wachten. We besluiten het er toch op te wagen, tot op heden vielen de wachttijden mee en met wat geluk konden we na de rit nog de Cheetah run meepikken (demonstratie met de jachtluipaarden). Dat laatste was echter buiten de weergoden gerekend, de verzorgers hadden wel wat speeltjes mee maar door dreigend onweer konden ze het voorziene programma waarbij ze de dieren bezighouden en laten rennen niet laten doorgaan.
Dan maar tijd vrijgemaakt voor twee shows: Iceploration en Madagascar, de eerste al wat beter dan de tweede die toch wat meer gericht is op jongere kindjes. De timing zat echter wel goed want het beetje regen dat die dag naar beneden kwam hadden ze blijkbaar voor dan gespaard.
Na het avondeten was er nog wat tijd over en onze twee deugenieten wouden absoluut ook nog de houten rollercoaster Gwazi op! Die bleek nog open, meer nog er stond amper volk! Het werd een stevige helse rit waar we helemaal door elkaar werden geschud, meteen ook de eerste attractie die voor Jesper niet voor herhaling vatbaar was :).
Een lange en mooie dag werd afgesloten met de slotshow en vuurwerk maar ook met het gevoel dat we onvoldoende tijd hebben gehad om te genieten van de natuur en de dieren in het park, misschien keren we wel nog eens terug vanuit onze Villa!
De kinderen willen meteen het volgende monster bedwingen maar wij willen even bekomen en brengen een bezoek aan de tijgers en doen vervolgens enkele waterattracties. Hoewel we helemaal doorweekt zijn van de river rapids valt de thematisering hier toch een beetje tegen, of we vergelijken misschien te veel met Animal Kingdom. Gelukkig hebben we een reserve t-shirt en vervolgen we onze weg richting Kumba, hier lijkt de dolle rit een eeuwigheid te duren en gaan we maar liefst zeven keer over kop.
Na de lunch doen we het even rustiger aan en bekijken we nog wat beestjes vanuit het treintje dat rond het park gaat. Vervolgens gaan we door Timbuktu (duidelijk het oudere deel van het park) en een rit op de kleine Scorpion coaster naar het Egypt gedeelte voor een nieuwe snelheidsrit in Montu. Die lag even stil toen we aankwamen maar dat bleek gelukkig geen technisch probleem, iemand was tijdens de rit een voorwerp verloren en dan wordt de boel gewoon stopgezet en gaan ze op zoek...
We zijn ondertussen al een stuk in de namiddag en gaan kijken bij Cheetah Hunt, de meest recente coaster op het park en dat zag je aan de wachttijden. In de voormiddag liep die op tot 90 minuten nu was het "amper" 50 minuten wachten. We besluiten het er toch op te wagen, tot op heden vielen de wachttijden mee en met wat geluk konden we na de rit nog de Cheetah run meepikken (demonstratie met de jachtluipaarden). Dat laatste was echter buiten de weergoden gerekend, de verzorgers hadden wel wat speeltjes mee maar door dreigend onweer konden ze het voorziene programma waarbij ze de dieren bezighouden en laten rennen niet laten doorgaan.
Dan maar tijd vrijgemaakt voor twee shows: Iceploration en Madagascar, de eerste al wat beter dan de tweede die toch wat meer gericht is op jongere kindjes. De timing zat echter wel goed want het beetje regen dat die dag naar beneden kwam hadden ze blijkbaar voor dan gespaard.
Na het avondeten was er nog wat tijd over en onze twee deugenieten wouden absoluut ook nog de houten rollercoaster Gwazi op! Die bleek nog open, meer nog er stond amper volk! Het werd een stevige helse rit waar we helemaal door elkaar werden geschud, meteen ook de eerste attractie die voor Jesper niet voor herhaling vatbaar was :).
Een lange en mooie dag werd afgesloten met de slotshow en vuurwerk maar ook met het gevoel dat we onvoldoende tijd hebben gehad om te genieten van de natuur en de dieren in het park, misschien keren we wel nog eens terug vanuit onze Villa!
woensdag 10 juli 2013
Fort De Soto
Na een rustdag gisteren waar we onze actieradius hebben beperkt tot het zwembad en het strand van ons hotel in Treasure Island begon ook vandaag lekker lui met een zwempartij en zonnebaden bij het zwembad in het (momenteel) heerlijk rustige Bilmar Beach Resort. Normaal stond voor deze middag een boottochtje met Dolphin Landings op de planning maar dat hebben we uiteindelijk gereserveerd voor vrijdag op de middag. We moeten om 11u het hotel uit, doen dan de boottocht waarna we door kunnen reizen naar de villa.
Om toch nog wat van de omgeving te zien besloten we om na de middag naar Fort De Soto te rijden, een groep eilandjes die ooit als legerpost functioneerden (je kan het fort en zijn kanonnen nog steeds bezoeken). De stranden werden enkele jaren terug uitgeroepen tot de mooiste van de Verenigde Staten en je zou er ook heel wat schelpen kunnen rapen.
Na een kort bezoek aan het Fort (veel valt er eigenlijk niet te zien) gingen we even de pier op en af en zagen we hoe een jongentje een Pelicaan bevrijde die tussen de rotsen was verstrikt gekraakt in een stuk vislijn. Het beestje moest duidelijk bekomen en de parkwachter werd er bijgehaald om indien nodig de vogel door te sturen naar een revalidatie centrum.
Vervolgens ging het richting het Noordelijke strand en was er tijd om te zonnebaden en schelpen te rapen, dat viel in verhouding met ons bezoek aan Sanibel vorig jaar toch wat tegen maar misschien was het gewoon een kwestie van slechte timing. We hadden er ook nog graag de zonsondergang meegepikt maar net als gisteren viel deze letterlijk in het water want ook nu weer kwam een warmte onweer opzetten. De dag werd dan maar afgesloten in Sloppy Joe's naast ons hotel.
Morgen staat een bezoekje aan Busch Gardens op het programma!
Om toch nog wat van de omgeving te zien besloten we om na de middag naar Fort De Soto te rijden, een groep eilandjes die ooit als legerpost functioneerden (je kan het fort en zijn kanonnen nog steeds bezoeken). De stranden werden enkele jaren terug uitgeroepen tot de mooiste van de Verenigde Staten en je zou er ook heel wat schelpen kunnen rapen.
Na een kort bezoek aan het Fort (veel valt er eigenlijk niet te zien) gingen we even de pier op en af en zagen we hoe een jongentje een Pelicaan bevrijde die tussen de rotsen was verstrikt gekraakt in een stuk vislijn. Het beestje moest duidelijk bekomen en de parkwachter werd er bijgehaald om indien nodig de vogel door te sturen naar een revalidatie centrum.
Vervolgens ging het richting het Noordelijke strand en was er tijd om te zonnebaden en schelpen te rapen, dat viel in verhouding met ons bezoek aan Sanibel vorig jaar toch wat tegen maar misschien was het gewoon een kwestie van slechte timing. We hadden er ook nog graag de zonsondergang meegepikt maar net als gisteren viel deze letterlijk in het water want ook nu weer kwam een warmte onweer opzetten. De dag werd dan maar afgesloten in Sloppy Joe's naast ons hotel.
Morgen staat een bezoekje aan Busch Gardens op het programma!
maandag 8 juli 2013
Weeki wat en een tornado (waarschuwing)!
Deze ochtend was het even alles rustig aan, doel was om een kijkje te gaan nemen bij Silver Springs en dat lag gewoon naast het hotel. Een beetje na 10 en dus rond openingstijd reden we de parking op waar een vriendelijke dame ons het nieuws gaf welke we gisteren al op de site konden lezen... op mijn vraag of er naast de boottochtjes uberhaupt nog iets anders te beleven was op het park moest ze helaas negatief antwoorden, alle dieren werden al in mei van dit jaar weggenomen.
Naast de prijs voor de boottochtjes zelf zouden we ook nog eens 8 dollar parking moeten betalen en dat vond ik net iets te veel van het goede... de dame gaf ons als tip om door te rijden naar Homossasa. Hoewel ik dit park wel op mijn lijstje had staan bij de opties kon ik me niet echt herinneren wat er juist te doen of zien was dus besloten we maar om naar Weeki Wachee Springs door te reizen, iets dichter bij onze volgende stop in St-Pete Beach.
Ook daar kregen we helaas bij aankomst minder goed nieuws, de boottochtjes op de rivier waren vandaag buiten dienst. Het was al tegen de middag en nog eens doorrijden naar Homossasa was niet echt een optie dus betaalden we maar de volle dollarprijs voor enkele uren in het park.
Naast de boottochtjes kan je hier nog terecht voor een zwempartij (inclusief glijbanen en een stukje 'lazy river' waarvoor je wel nog eens een set banden moest huren), voor een animal show en waarschijnlijk het meest gekende: de onderwater zeemeerminshow.
We besluiten om eerst naar de animal show te gaan, de setting doet mij een beetje denken aan het Harry Malter park in het Gentse. Het "Theater" waar de show zich afspeelt bestaat uit twee kleine tribunes maar loopt wel aardig vol ondanks het feit dat de meeste mensen vol in de zon moeten gaan zitten. Wij hebben geluk en hebben nog een beetje schaduw en "genieten" van de show, of moet ik zeggen presentatie van welgeteld twee slangen, twee waterschildpadden en hoe kan het anders in Florida: een alligator. We kunnen er best om lachen en hebben toch geleerd dat zo een beestje tot 35 mijl per uur kan lopen, goed dat die van gisteren ons niet achterna liep :).
Na de lunch wandelen we naar het waterpark waar we afkoeling zoeken, de waterpret wordt even onderbroken voor de zeemeerminnen show. In het onderwatertheater beleven we het sprookje de kleine zeemeermin van Hans Christian Andersen. Veel heeft het allemaal niet om het lijf (niet letterlijk) maar uiteindelijk is het wel knap gedaan en gebracht (voor de liefhebbers: volledig filmpje op youtube gevonden). Ook de kinderen konden er achteraf om lachen dus alles samen toch nog een geslaagde middag...
Rond 17u zetten we opnieuw aan richting onze volgende en laatste stop van de rondreis. We laten de highway links liggen en rijden binnendoor via ondermeer Tarpon Springs en Clearwater, zo zie je nog eens wat :D. Even voorbij Clearwater krijgen we donkere wolken boven ons en is het even verschieten wanneer de radio wegvalt en er even later een melding komt van een tornado waarschuwing in Pinellas County. De waarschuwing was van kracht voor ondermeer Palm Harbor en Clearwater... daar waren we gelukkig net voorbij...
Uiteidenlijk blijven we het onweer voor en éénmaal aangekomen in ons Hotel op Treasure Island blijft het bij wat dreigende donderwolken. We hebben tot hiertoe nog maar weinig regen moeten trotseren, hopelijk blijft dat zo de komende dagen!
Naast de prijs voor de boottochtjes zelf zouden we ook nog eens 8 dollar parking moeten betalen en dat vond ik net iets te veel van het goede... de dame gaf ons als tip om door te rijden naar Homossasa. Hoewel ik dit park wel op mijn lijstje had staan bij de opties kon ik me niet echt herinneren wat er juist te doen of zien was dus besloten we maar om naar Weeki Wachee Springs door te reizen, iets dichter bij onze volgende stop in St-Pete Beach.
Ook daar kregen we helaas bij aankomst minder goed nieuws, de boottochtjes op de rivier waren vandaag buiten dienst. Het was al tegen de middag en nog eens doorrijden naar Homossasa was niet echt een optie dus betaalden we maar de volle dollarprijs voor enkele uren in het park.
Naast de boottochtjes kan je hier nog terecht voor een zwempartij (inclusief glijbanen en een stukje 'lazy river' waarvoor je wel nog eens een set banden moest huren), voor een animal show en waarschijnlijk het meest gekende: de onderwater zeemeerminshow.
We besluiten om eerst naar de animal show te gaan, de setting doet mij een beetje denken aan het Harry Malter park in het Gentse. Het "Theater" waar de show zich afspeelt bestaat uit twee kleine tribunes maar loopt wel aardig vol ondanks het feit dat de meeste mensen vol in de zon moeten gaan zitten. Wij hebben geluk en hebben nog een beetje schaduw en "genieten" van de show, of moet ik zeggen presentatie van welgeteld twee slangen, twee waterschildpadden en hoe kan het anders in Florida: een alligator. We kunnen er best om lachen en hebben toch geleerd dat zo een beestje tot 35 mijl per uur kan lopen, goed dat die van gisteren ons niet achterna liep :).
Rond 17u zetten we opnieuw aan richting onze volgende en laatste stop van de rondreis. We laten de highway links liggen en rijden binnendoor via ondermeer Tarpon Springs en Clearwater, zo zie je nog eens wat :D. Even voorbij Clearwater krijgen we donkere wolken boven ons en is het even verschieten wanneer de radio wegvalt en er even later een melding komt van een tornado waarschuwing in Pinellas County. De waarschuwing was van kracht voor ondermeer Palm Harbor en Clearwater... daar waren we gelukkig net voorbij...
Uiteidenlijk blijven we het onweer voor en éénmaal aangekomen in ons Hotel op Treasure Island blijft het bij wat dreigende donderwolken. We hebben tot hiertoe nog maar weinig regen moeten trotseren, hopelijk blijft dat zo de komende dagen!
zondag 7 juli 2013
Alexander Springs en een alligator in Juniper!
Na drie dagen aan de Palm Coast was het tijd om de rondreis verder te zetten richting Golfkust in het westen van Florida. We nemen echter eerst de tijd om halt te houden bij een stukje prachtige natuur in centraal Florida. We trekken door de bossen van Ocala naar Silver Springs en plannen één of twee tussenstops. Als eerste op de agenda: Alexander Springs! In dit park kan je zwemmen in helder bronwater, de kinderen zijn echter in eerste instantie niet echt wild van het idee. Ze draaien echter bij als we beloven om wat drijvend speelgoed aan te kopen waarmee ze in het water kunnen. Gelukkig hebben ze in het winkeltje een kleine compressor bij de hand of we waren al buiten adem nog voor we een meter hadden gezwommen :D.
Het is even wennen aan de temperatuur van het water (altijd 22°) maar eens je bent aangepast valt het best wel mee! Op de middag eten we onze geïmproviseerde picknick en ook daarna duiken we nog even het water in op zoek naar visjes en andere onderwater wezens ;-). Een uurtje later pakken we alles in en besluiten we nog de Indian trail boardwalk te doen. Behalve veel groen valt er weinig te ontdekken tijdens de korte wandeling en we besluiten dan maar verder te rijden richting hotel.
Het is echter nog maar 16u als we aan Juniper Springs passeren en we kunnen het niet laten om ook hier nog eens halt te houden. Helaas is ons ticket dat we betaalden bij Alexander Springs hier niet geldig (we konden maar proberen) en betalen we nog eens $20 om met ons vier het park op te rijden. We springen opnieuw in onze zwemkledij en duiken opnieuw het koude sop in. De setting hier is toch wat anders dan in Alexander Springs, hoewel de omgeving ook hier prachtig is, met zelfs een actieve watermolen, is het water hier niet kristal helder en is het zwemgedeelte kleiner. De kinderen hebben hier wel een groot platform van waarop ze de diepte kunnen induiken en de jeugd heeft het hier duidelijk naar zijn zin. Ook onze jongsten wagen zich aan een sprong in de diepte maar we houden het na minder dan een uurtje toch voor bekeken in het koude water.
Het is ondertussen zes uur, we brengen alles terug naar de wagen maar ik krijg nog geen genoeg van deze dag :D. Er is nog een tweede bron op deze site en deze kunnen we bezoeken door een natuurpad te volgen. Opnieuw lopen we via een boardwalk tussen de bomen en langs het water voor een mooie wandeling. Ik deel punten uit voor elk dier dat de kinderen kunnen spotten en zeg dat ze op zoek moeten naar de zwarte beer of een alligator, twee dieren die je kan terug vinden in deze regio. Niemand verwacht natuurlijk dat we deze gaan vinden maar iedereen verschiet zich wel een breuk als er ons plots een eekhoorn voorbijstuift. Na een half uurtje stappen komen we bij de Fern Hammock bron, hier zie je echt het water opborrellen vanop de bodem. Zwemmen mag je hier niet, ook hier staan waarschuwingsborden voor alligators. Twee parkwachters trekken onze aandacht, ze lijken op zoek naar iets en we gaan even dichterbij... blijkt dat ze Wally de alligator in de gaten aan het houden zijn. We zien het beest het water in duiken en rondzwemmen in de bron! Toch wel een onverwacht maar leuk o ooh moment. De parkwachters maakten zich toch wat zorgen omdat het beestje niet echt schuw was en leek vertrouwd te zijn met mensen die soms de dieren voederen. Net dan wordt het natuurlijk gevaarlijk en worden de alligators soms weggenomen uit hun habitat.
Na deze belevenis reden we richting Holiday Inn in Silver Springs waar we een ruime en mooie kamer kregen voor de nacht. Het attractiepark Silver Springs dat we morgen bezoeken zit recht over het hotel en ik kijk nog even online voor de ticket info. Groot is echter de verrassing als blijkt dat we er gratis in mogen. Daar staat echter ook minder goed nieuws tegenover... het park sluit eind September zijn deuren (dat wisten wel al) maar ze zijn nu al gestart met de afbraakwerken waardoor de meeste of alle attracties gesloten zijn. Daar stond een tweetal maand terug nog niets van op de site... je kan gelukkig nog wel (tegen bestaling) de rondvaarten doen met de bootjes en zullen morgen dan wel zien wat er daarnaast nog te beleven valt!
Het is even wennen aan de temperatuur van het water (altijd 22°) maar eens je bent aangepast valt het best wel mee! Op de middag eten we onze geïmproviseerde picknick en ook daarna duiken we nog even het water in op zoek naar visjes en andere onderwater wezens ;-). Een uurtje later pakken we alles in en besluiten we nog de Indian trail boardwalk te doen. Behalve veel groen valt er weinig te ontdekken tijdens de korte wandeling en we besluiten dan maar verder te rijden richting hotel.
Het is echter nog maar 16u als we aan Juniper Springs passeren en we kunnen het niet laten om ook hier nog eens halt te houden. Helaas is ons ticket dat we betaalden bij Alexander Springs hier niet geldig (we konden maar proberen) en betalen we nog eens $20 om met ons vier het park op te rijden. We springen opnieuw in onze zwemkledij en duiken opnieuw het koude sop in. De setting hier is toch wat anders dan in Alexander Springs, hoewel de omgeving ook hier prachtig is, met zelfs een actieve watermolen, is het water hier niet kristal helder en is het zwemgedeelte kleiner. De kinderen hebben hier wel een groot platform van waarop ze de diepte kunnen induiken en de jeugd heeft het hier duidelijk naar zijn zin. Ook onze jongsten wagen zich aan een sprong in de diepte maar we houden het na minder dan een uurtje toch voor bekeken in het koude water.
Het is ondertussen zes uur, we brengen alles terug naar de wagen maar ik krijg nog geen genoeg van deze dag :D. Er is nog een tweede bron op deze site en deze kunnen we bezoeken door een natuurpad te volgen. Opnieuw lopen we via een boardwalk tussen de bomen en langs het water voor een mooie wandeling. Ik deel punten uit voor elk dier dat de kinderen kunnen spotten en zeg dat ze op zoek moeten naar de zwarte beer of een alligator, twee dieren die je kan terug vinden in deze regio. Niemand verwacht natuurlijk dat we deze gaan vinden maar iedereen verschiet zich wel een breuk als er ons plots een eekhoorn voorbijstuift. Na een half uurtje stappen komen we bij de Fern Hammock bron, hier zie je echt het water opborrellen vanop de bodem. Zwemmen mag je hier niet, ook hier staan waarschuwingsborden voor alligators. Twee parkwachters trekken onze aandacht, ze lijken op zoek naar iets en we gaan even dichterbij... blijkt dat ze Wally de alligator in de gaten aan het houden zijn. We zien het beest het water in duiken en rondzwemmen in de bron! Toch wel een onverwacht maar leuk o ooh moment. De parkwachters maakten zich toch wat zorgen omdat het beestje niet echt schuw was en leek vertrouwd te zijn met mensen die soms de dieren voederen. Net dan wordt het natuurlijk gevaarlijk en worden de alligators soms weggenomen uit hun habitat.
Na deze belevenis reden we richting Holiday Inn in Silver Springs waar we een ruime en mooie kamer kregen voor de nacht. Het attractiepark Silver Springs dat we morgen bezoeken zit recht over het hotel en ik kijk nog even online voor de ticket info. Groot is echter de verrassing als blijkt dat we er gratis in mogen. Daar staat echter ook minder goed nieuws tegenover... het park sluit eind September zijn deuren (dat wisten wel al) maar ze zijn nu al gestart met de afbraakwerken waardoor de meeste of alle attracties gesloten zijn. Daar stond een tweetal maand terug nog niets van op de site... je kan gelukkig nog wel (tegen bestaling) de rondvaarten doen met de bootjes en zullen morgen dan wel zien wat er daarnaast nog te beleven valt!
Abonneren op:
Posts (Atom)